Meša (Mehmed) Selimović bio je srpski književnik (Tuzla, 26. IV 1910 – Beograd, 11. VII 1982). Diplomirao je 1934. na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Od 1935. do 1941. godine radio je kao gimnazijski profesor u Tuzli. Za vreme Drugog svetskog rata priključio se partizanima, nakon rata bio je profesor na Višoj pedagoškoj školi i docent na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, umetnički direktor Bosna filma, direktor Drame Narodnog pozorišta i urednik u izdavačkom preduzeću Svjetlost. Od 1971. živeo je u Beogradu. Bio je redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti i Akademije nauka i umjetnosti BiH. U zbirkama pripovedaka ratne tematike Prva četa (1950) i Tuđa zemlja (1957) prevladava realistički izraz, s naglašenim psihološkim profilisanjem likova, što je izraženo i u romanima Tišine (1961) i Magla i mjesečina (1965). Stvaralački vrhunac dosegao je romanom egzistencijalističke problematike, Derviš i smrt (1966), oslonjenim na Kuran, čija se radnja dešava u Sarajevu u turskom razdoblju bosanske povesti. Drama glavnog lika, derviša Ahmeda Nurudina, opterećena osećanjem krivice za bratovu smrt, ispovest je o tragičnosti čovekove egzistencije unutar sistema nasilja vlasti, a prerasta u parabolu o univerzalnosti ljudskih dilema. Roman Tvrđava (1970) smešten je u godine nakon bitke kraj Hotina (1621) i svojevrstan je pandan Dervišu i smrti. Oba su romana pisana u meditativno-esejističkom pripovednom slogu. Roman Ostrvo (1974) razrađuje temu usamljenosti i destruktivnosti, a posmrtno objavljeni Krug (1984) kritički je prikaz društvene zbilje u Beogradu 1960-ih i 1970-ih. Pisao je i književne eseje i studije (Eseji i ogledi, 1966).

Koristimo kolačiće da bismo poboljšali vaše korisničko iskustvo na našoj veb stranici. Pregledavanjem ove veb stranice prihvatate našu upotrebu kolačića.